Schat weer een nieuwtje, neem je eens de valse snorretjes?

Zolang de fysieke en psychische integriteit van de kinderen bewaard blijft is er geen probleem, vertelde mevrouw Du Bois gisteravond ettelijke malen in Terzake.

…*kuch*…

Zolang mevrouw de kinderopvangster dus geen snorretjes aan de kindjes plakt, hen niet leert marcheren in een strakke colonne of hen slaapverhaaltjes uit mein kampf voorleest kan ze rustig haar gang gaan… Leve de o zo perfecte regelgeving in België, waar er nooit of te nimmer mazen in het net zijn! Driewerf Heil! In plaats van tijd te verspillen aan de nutteloze inspectie of deze opvang al dan niet de kinderen beïnvloedt, zouden ze deze dame haar erkenning beter direct ontnemen… Een voorbeeld stellen; een goed voorbeeld. Maar nu: besluiteloosheid, angst om nieuwe zaken direct en kordaat aan te pakken, de bureaucratie hoogtij laten vieren…

Dan schiet het volgende mij nog te binnen: een paar dagen geleden zag ik het gelukkige nieuws dat er steeds meer opvoedingswinkels komen… en ja hoor, ook hier valt de naam van kind en gezin. Misschien kunnen ze daar eens een foldertje leggen in de trend van: ‘hoe leer ik mijn kind terug met geplooide benen en rechterarm lopen na een opvangperiode bij kind en gezin?’, of ‘hoe komt het dat mijn kind zich niet meer wil douchen…?’

~ door hackenepush op september 8, 2009.